Leestijd
2 minuten
Datum
01-09-2026
Als je mij een tijdje geleden had verteld dat ik op mijn 22e op kantoor zou werken, offertes zou nabellen, eDNA-onderzoeken zou inplannen en ondertussen steeds meer zou weten over spouwmuren en vleermuizen, had ik je waarschijnlijk niet helemaal geloofd.
Mijn achtergrond ligt namelijk ergens totaal anders.
Ik kom uit de zorg. In het derde jaar van de opleiding Hbo-V ben ik gestopt. Tijdens mijn opleiding werkte ik als oproeper in een verpleeghuis in Rijssen. Ecologie, natuur, vleermuizen en isolatie? Daar had ik eigenlijk niks mee te maken. En toch zit ik nu bij EcoTrace.
Hoe ik hier terecht ben gekomen? Pfoe, hoe ga ik dit nou uitleggen haha.
Naast mijn werk doe ik huishoudelijk werk, bij de vader van een collega. Via hem hoorde ik af en toe al wat over EcoTrace. Ik wist dus dat de bedrijven bestonden, maar daar hield het ook wel een beetje bij op.
Een paar maanden later zat ik op een verjaardag met Rick, die inmiddels mijn collega is. Daar kwam de openstaande vacature bij EcoTrace ter sprake. Eerst vooral als grap: misschien was dat wel iets voor mij. Blijkbaar bleef die grap toch ergens hangen. Na een filmpje waarin Rick met zijn handen in het haar zat, kwamen we weer in contact. De dag erna volgde een gesprek en een week later kon ik meelopen.
En eigenlijk ging het vanaf daar best snel. Ik kreeg een oproepcontract en ineens werkte ik bij EcoTrace.
Het commerciële stuk van de functie sprak mij in eerste instantie niet eens per se aan. Ik had daar natuurlijk ook helemaal geen ervaring mee. Wat ik wel kende, was het contact met mensen. Ik heb drie jaar vakantiewerk gedaan op de receptie van een vakantiepark. Het regelen van verschillende dingen en het contact met gasten, leveranciers en collega’s gaf mij daar altijd veel energie.
Dat herken ik nu weer in mijn werk.
Op maandag houd ik mij onder andere bezig met de facturatie van uitgevoerde eDNA-testen. Daarnaast beantwoord ik mails, heb ik contact met isolatiebedrijven, bel ik openstaande offertes na en help ik de buitenploeg als er vragen zijn. Sinds kort pak ik ook zelf offerteaanvragen op.
Op woensdag ligt mijn focus vooral op de planning van de eDNA-adressen. Dan puzzel ik met adressen, logische routes en natuurlijk de wensen van klanten.
Tussendoor wordt er gebeld, gemaild en geappt. Soms met inhoudelijke vragen over het onderzoek. Soms omdat een afspraak verzet moet worden. En soms belt iemand gewoon even om te zeggen dat het goed is dat het onderzoek uitgevoerd wordt.
Een gemiddelde woensdag begint bij mij rond 08.00 uur met binnenkomen en een enthousiaste “goedemorgen”. Daarna koffie, even bijkletsen met Rick en Vera en kijken of er bijzonderheden zijn binnengekomen via WhatsApp of de telefoon.
Vervolgens gaan de adressen erin, open ik Vplan en gaat de focus mode aan. De rest van de dag bestaat vooral uit plannen, mailen, bellen en appen. Rond de lunch lopen we een rondje door het park en daarna gaan we weer verder.
Aan het einde van de dag rond ik de planning af, sluit ik mijn mail en check ik bij Rick en Vera of ik hen nog ergens mee kan helpen.
Mijn grootste uitdaging is nog steeds dat ik relatief weinig kennis heb over isolatie, vleermuizen en het commerciële gedeelte. Dat maakt het soms lastig, maar tegelijkertijd leer ik eigenlijk iedere werkdag weer iets nieuws. Daardoor merk ik ook dat ik steeds zelfverzekerder word in mijn werk.
En ja: ik weet inmiddels wat een spouwmuur is!
Maar waar ik vooral trots op ben, is dat het contact met klanten en bedrijven steeds soepeler verloopt. Als ik terugkijk, vind ik het eigenlijk best gaaf dat ik vanuit verpleegkunde de switch heb gemaakt naar kantoor én ecologie.
Onlangs ben ik samen met Vera naar een klant in Noord-Holland gegaan voor een QuickScan Plus. Daar ging ik voor het eerst mee op locatie, stond ik met knikkende knieën in een hoogwerker en keek ik mee naar wat er vanaf de grond én op hoogte allemaal bij zo’n onderzoek komt kijken. Ik had niet verwacht hoeveel kleine details uiteindelijk belangrijk zijn, maar juist dat vond ik heel leerzaam.
Als ik EcoTrace in drie woorden zou moeten omschrijven? Gedrevenheid. Gezelligheid. Groeien.
Wat mij vooral aanspreekt, is dat iedereen hier gelijk is. Het maakt niet zoveel uit of je hier kort of lang werkt. Er zijn niet echt van die duidelijke rangen. Het maakt niet uit of je er lang of kort werkt, je mening doet er toe en met ideeën wordt ook wat gedaan. Verder is het een jong bedrijf en er hangt een warme sfeer, er is ruimte om even te kletsen.